Nga PressOnline.al
Intervista e fundit e kryetarit të BDI-së, Ali Ahmeti, në emisionin Click Plus në TV21, më shumë se sa qartësi, prodhoi dilema, kundërthënie dhe pyetje legjitime mbi rolin, përgjegjësinë dhe sinqeritetin politik të një lideri që për më shumë se dy dekada ka qenë në qendër të pushtetit, shkruan PressOnline.al
Ahmeti u përpoq të paraqitet si garant i parimeve evropiane – dialogut dhe kompromisit – duke arsyetuar pjesëmarrjen e BDI-së në takimin e liderëve të thirrur nga kryeministri Hristijan Mickoski. Por pikërisht këtu lind paradoksi i parë: si mund të flitet për dialog dhe kompromis, kur për 22 vite pushtet real, shumë nga problemet kyçe që sot i quan “padrejtësi” dhe “shkelje legjitimiteti”, janë prodhuar ose toleruar nga vetë BDI?
Legjitimiteti – problem i vonuar?
Ahmeti sot flet për shkelje të legjitimitetit, për nevojën e Badinterit në zgjedhjen e Qeverisë dhe në miratimin e ligjeve, duke njoftuar madje edhe “garantuesit e Marrëveshjes së Ohrit” dhe kancelaritë evropiane. Por kjo ngre një pyetje thelbësore:
pse ky shqetësim nuk u artikulua me të njëjtën forcë kur BDI ishte pjesë përbërëse e qeverive të kaluara dhe kur shqiptarët përballeshin me probleme strukturore të njëjta ose edhe më të rënda?
Kërkesa për Badinter sot tingëllon më shumë si instrument politik në opozitë, sesa si parim i qëndrueshëm që BDI e ka mbrojtur vazhdimisht në pushtet.
“Nuk jemi të interesuar për Qeveri”, por…
Deklarata e Ahmetit se BDI nuk është e interesuar të jetë pjesë e Qeverisë, bie ndesh me realitetin politik të partisë që ai drejton. BDI historikisht ka qenë parti pushteti, shpesh vendimtare për formimin e qeverive. Prandaj, pretendimi se sot interesi i saj nuk është pushteti, por vetëm “tema të rëndësishme për stabilitetin”, duket më tepër si retorikë mbrojtëse pas humbjes së rolit qeverisës, sesa si ndryshim i sinqertë i filozofisë politike.
Zgjedhjet e parakohshme – po apo jo?
Një tjetër pikë e dobët e intervistës është paqartësia dhe kundërthënia rreth zgjedhjeve të parakohshme parlamentare. Ahmeti thotë se nuk janë prioritet, por njëkohësisht pranon se “duhet të ketë”. Ai deklaron se ka pasur marrëveshje me Mickoskin për zgjedhje të përbashkëta lokale dhe parlamentare, por më pas mohon se takimi i fundit kishte për qëllim harmonizimin për zgjedhje.
Kjo lojë me kohën dhe narrativën e bën të paqartë se a po flet Ahmeti si lider opozitar që kërkon zgjedhje, apo si politikan i vjetër që përpiqet të ruajë ndikimin pa marrë përgjegjësi të drejtpërdrejtë.
22 vite pushtet, 8–9 kryeministra – dhe çfarë më pas?
Kur Ahmeti thotë se ka “përcjellë” 8 ose 9 kryeministra, ai në fakt pranon diçka tjetër: BDI ka qenë konstante e pushtetit, ndërsa të tjerët kanë ndryshuar. Kjo nuk është domosdoshmërisht meritë; për shumë qytetarë shqiptarë është pikërisht burimi i zhgënjimit. Sepse, pavarësisht kësaj vazhdimësie, problemet me barazinë reale, drejtësinë, korrupsionin dhe perspektivën evropiane mbeten të pazgjidhura.
I vërtetë apo i pavërtetë?
Ali Ahmeti në këtë intervistë shfaqet njëkohësisht si opozitar i shqetësuar, garant i stabilitetit dhe lider i pakënaqur nga pushteti që vetë e ka ndërtuar për vite me radhë. Ky pozicion i trefishtë e bën të vështirë të besohet plotësisht narrativa e tij.
Pyetja që mbetet për publikun është e thjeshtë: a kemi të bëjmë me një Ali Ahmeti që më në fund po thotë të vërtetën për sistemin, apo me një Ali Ahmeti që po rishkruan të kaluarën për t’iu përshtatur realitetit të ri politik?
Në këtë dilemë, përgjigjen nuk e jep më retorika – por veprimet. Dhe për momentin, ato mbeten të paqarta.(PressOnline.al)
