Një album dasme i gjetur rastësisht në Angli ka sjellë një histori emocionuese, duke rikthyer kujtime të çmuara për një familje të caktuar. Ky zbulim i papritur është bërë falë përpjekjeve të një historianie amatore, e cila ka ndihmuar në lidhjen e fotografive me pronarët e tyre të vërtetë.
Ngjarja ka filluar në gusht, kur pronarët e një restoranti zbuluan albumin e vjetër pas objektit të tyre. Duke kuptuar se fotografitë dhe shënimet e tij mund të kishin një vlerë të madhe emocionale, ata vendosën të kërkonin ndihmën e publikut për të gjetur pronarët e albumit.
Përmes një postimi në Facebook, ata ndanë fotografitë e albumit, duke shpresuar se dikush do të mund ta njihte dhe do të ndihmonte në rikthimin e tij. Megjithatë, kaluan disa javë pa asnjë përgjigje nga publiku.
Historia mori një kthesë kur historiania amatore Anne-Marie Fawcett e pa postimin në gazetën lokale. E intriguar nga emrat e shkruar në album, ajo vendosi të fillonte kërkimet e saj për të zbuluar se kujt i përkiste albumi.
Një emër që i tërhoqi vëmendjen ishte Maureen Bullivant. Fawcett e përdori mbiemrin e pazakontë për të hulumtuar dokumentet dhe për të ndërtuar lidhje mes personave të përmendur në album.
Kërkimet e saj e çuan te të dhënat e martesave dhe një ceremoni që ishte zhvilluar në kishën Wadsley Parish, në Sheffield. Dokumentet konfirmuan se Barbara Parr dhe Maxwell Dawson ishin martuar atje më 24 qershor 1957.
Pasi zbuloi identitetin e çiftit, Fawcett vazhdoi kërkimet për të gjetur familjarët e tyre. Ajo arriti te Michael Dawson, i cili kishte të njëjtin mbiemër me çiftin dhe jetonte në Walton Lane. Historiania e kontaktuar përmes Facebook-ut e pyeti nëse ai ishte djali i Barbara-s dhe Maxwell-it.
Përgjigjja e tij konfirmoi atë që ajo kishte dyshuar: Michael ishte djali i çiftit që shfaqej në album. Kontakti i parë përmes rrjeteve sociale u shndërrua në një bisedë të ngrohtë, duke i dhënë fund pasigurisë rreth origjinës së fotografive.
Në një prononcim për BBC-në, Fawcett shprehu se zakonisht nuk do t’i shkruante një personi të panjohur në Facebook, por ndjeu se albumi duhej t’i kthehej familjes së tij. Rasti tregon se si një objekt i vjetër mund të ruajë kujtime me vlerë të pazëvendësueshme, dhe falë vëmendjes së pronarëve të restorantit dhe këmbënguljes së historianes, fotografitë e një dasme të vitit 1957 do të rikthehen aty ku i përkasin më së miri: te familja e tyre.
