Televizori ndizet edhe pse askush nuk po e shikon. Muzika vazhdon ndërsa pastrojmë shtëpinë. Një podcast luan gjatë gatimit dhe, sapo futemi në makinë, gjëja e parë që bëjmë është të ndezim radion.
Për disa njerëz, heshtja është relaksuese. Për të tjerë, vetëm disa minuta pa muzikë, televizor apo një zë në sfond mund të krijojnë një ndjesi të çuditshme parehatie.
Por pse ndodh kjo?
Zhurma mund të jetë kthyer në pjesë të rutinës
Truri përshtatet me ambientin ku kalojmë pjesën më të madhe të kohës.
Nëse je mësuar të punosh me muzikë, të hash ndërsa shikon një serial dhe të flesh me televizorin ndezur, heshtja e plotë mund të fillojë të duket e pazakontë.
Në këtë rast, nuk do të thotë domosdoshmërisht se personi ka frikë nga heshtja. Thjesht zhurma është kthyer në gjendjen e tij normale.
Kur ajo zhduket, ndryshimi vihet menjëherë re.
Një zë në sfond mund të krijojë ndjesinë e shoqërisë
Kjo është një nga arsyet pse disa njerëz e ndezin televizorin sapo hyjnë në shtëpi, edhe nëse nuk kanë ndërmend të shohin ndonjë program.
Zërat që dëgjohen në sfond mund ta bëjnë ambientin të duket më pak bosh.
E njëjta gjë mund të ndodhë me podcast-et, transmetimet “live” apo videot e gjata në YouTube. Personi nuk ka nevojë t’i ndjekë me vëmendje; mjafton prania e një zëri.
Veçanërisht kur dikush kalon shumë kohë vetëm, kjo mund të krijojë një ndjesi të lehtë shoqërimi.
Heshtja i lë më shumë hapësirë mendimeve
Gjatë gjithë ditës jemi të rrethuar nga stimuj. Njoftime, biseda, muzikë, trafik, telefonata dhe rrjete sociale konkurrojnë vazhdimisht për vëmendjen tonë.
Kur të gjitha këto ndalojnë, mendimet bëhen shumë më të dukshme.
Papritur mund të fillosh të mendosh për një problem në punë, një bisedë që nuk shkoi mirë, një marrëdhënie, planet për të ardhmen apo një situatë që ke shtyrë ta përballosh.
Për disa njerëz kjo është e këndshme. Për të tjerë mund të jetë e lodhshme.
Në këto raste, muzika apo televizori mund të shërbejnë si një shpërqendrim nga mendimet që shfaqen kur nuk ka asgjë tjetër që kërkon vëmendjen.
Zhurma e duhur mund të ndihmojë edhe përqendrimin
Jo të gjithë punojnë më mirë në heshtje absolute.
Disa njerëz preferojnë muzikë instrumentale, tinguj shiu, zhurmën e një kafeneje apo të ashtuquajturën “white noise” ndërsa studiojnë ose punojnë.
Një sfond i qëndrueshëm zanor mund të maskojë zhurmat e paparashikueshme të ambientit që përndryshe do të tërhiqnin vëmendjen.
Megjithatë, efekti ndryshon nga personi në person dhe nga detyra që po kryhet. Një këngë me tekst mund ta ndihmojë dikë gjatë një pune rutinë, por ta shpërqendrojë kur po përpiqet të lexojë diçka komplekse.
Edhe teknologjia na ka mësuar të kemi gjithmonë diçka që luan
Sot është pothuajse e pamundur të mbetesh pa stimulim nëse nuk e zgjedh vetë.
Mund të dëgjosh muzikë në dush, podcast gjatë ecjes, video gjatë ngrënies dhe një serial përpara gjumit.
Momente që dikur kalonin në heshtje tani mund të mbushen menjëherë me përmbajtje.
Kjo mund të bëjë që disa njerëz të mos jenë më aq të mësuar me mungesën e stimulimit.
A është problem të duash zhurmë në sfond?
Jo domosdoshmërisht.
Nëse muzika të ndihmon të punosh ose një podcast e bën më të këndshme rrugën për në punë, nuk ka arsye që çdo moment i ditës të kalojë në heshtje.
Por mund të jetë interesante të vëresh se çfarë ndodh kur zhurma ndalon.
Nëse menjëherë ndien nevojën të hapësh një aplikacion, të ndezësh televizorin apo të gjesh diçka për të dëgjuar, pyetja mund të mos jetë vetëm “çfarë dua të dëgjoj?”, por edhe “pse nuk dua të qëndroj pak në heshtje?”.
Sepse ndonjëherë zhurma në sfond është thjesht argëtim. Herë të tjera, mund të jetë mënyra jonë për të mos mbetur vetëm me mendimet tona.
