Në një bisedë jashtëzakonisht prekëse me Stenaldon, Luizi ka zgjedhur të flasë hapur për periudhën më të errët të jetës së tij, duke bërë një rrëfim që ka prekur thellë publikun.
Fituesi i BBVIP rrëfeu se vetëm një vit para se të bëhej baba, ndodhej në një gjendje ku ndjente se e ardhmja ishte mbyllur përfundimisht për të.
Në moshën 37-vjeçare, ai kishte humbur shpresën për të krijuar familje, për të qenë prind apo për të pasur ndonjë rol domethënës në jetën e dikujt tjetër.
Sipas Luizit, kjo ndjenjë boshllëku e shtyu drejt një izolimi të plotë. Vetmia u kthye në shoqëruesen e tij të përditshme, një përvojë që ai e përshkruan si më të rëndën që ka kaluar ndonjëherë.
Kam jetuar vetëm dhe vetmia është gjëja më e tmerrshme në botë. Po u mësove me të, asgjë nuk të prek më
-tregoi ai.
Me kalimin e kohës, kjo gjendje nuk u zbut, por përkundrazi u thellua, duke e çuar drejt depresionit dhe stresit të vazhdueshëm. Luizi pranoi se në përpjekje për të dalë nga errësira kishte bërë edhe veprime që sot i quan “budallallëqe”.
Momenti më i rëndë i rrëfimit erdhi kur ai pranoi publikisht se kishte menduar t’i jepte fund jetës.
Kam tentuar t’i jap fund jetës. Është shumë e rëndë. Po e kalove atë fazë, kthehesh në një fazë tjetër, bëhesh i akullt
-tha Luizi, duke përshkruar gjendjen emocionale ku njeriu humb ndjeshmërinë dhe lidhjen me botën përreth.
Ai shtoi se pikërisht aty lind pyetja më e vështirë: “Çfarë do bëj tani?”, një moment që, sipas tij, përbën udhëkryqin më të rëndësishëm në jetën e një njeriu.
Rrëfimi i Luiz Ejllit vjen si një dëshmi e fortë për betejat e padukshme që mund të përjetojë një person, por edhe si një mesazh shprese, pasi sot ai është baba dhe në një kapitull krejt tjetër të jetës së tij.
