Një prej verërave të bardha më të njohura italiane të dekadave të kaluara po përjeton një rikthim interesant. Soave, vera që prodhohet në Veneto, mes Veronës dhe Venecias, po tërheq sërish vëmendjen pas një periudhe të gjatë kur u la në hije nga popullariteti ndërkombëtar i Pinot Grigio. Food & Wine e veçon sot si një prej verërave italiane që ia vlen të rizbulohet.
Historia e saj është pothuajse një histori mode. Soave ishte ndër verërat e para të bardha italiane që u importuan gjerësisht në SHBA gjatë viteve ’70. Stili i freskët dhe relativisht i lehtë e bëri shumë popullore, por situata ndryshoi në fund të viteve ’80 dhe fillim të viteve ’90, kur Pinot Grigio u kthye në fenomen. Sipas producentit Claudio Gini, në atë periudhë kishte restorante që thuajse nuk dëshironin më ta përfshinin Soave-n në listat e tyre të verërave.
Sot prodhuesit më të vegjël po përpiqen ta ndryshojnë këtë perceptim. Vëmendja është zhvendosur te vreshtat kodrinore, toka vullkanike dhe identiteti i zonave specifike të prodhimit. Rrushi kryesor është Garganega, i njohur për aciditetin, aromat florale dhe aftësinë për t’u kombinuar lehtë me ushqimin. Të paktën 70% e një Soave duhet të jetë Garganega, ndërsa në përzierje mund të përdoren edhe varietete të tjera.
Është një shembull interesant i mënyrës se si ndryshojnë shijet. Një produkt që për një brez mund të duket i vjetër apo i zakonshëm, për brezin tjetër mund të bëhet pikërisht ajo gjë që duket e re. Dhe në një moment kur konsumatorët po kërkojnë më shumë histori, origjinë dhe produkte të lidhura me një territor të caktuar, Soave ka përsëri diçka për të treguar.
