Debati zviceran për “No to 10 million” po zhvillohet në një kohë kur shumë shtete evropiane po rishikojnë qasjen ndaj migracionit.
Ndërsa Zvicra përgatitet të votojë më 14 qershor për iniciativën “No to 10 million”, shumë vende të Bashkimit Evropian po ashpërsojnë politikat ndaj emigracionit, por secili shtet po ndjek modele të ndryshme, shkruan watson.ch, transmeton albinfo.ch.
Sipas debatit aktual në Evropë, shumë qeveri po përpiqen të balancojnë dy probleme të mëdha:
presionin politik për kufizimin e emigracionit
dhe mungesën gjithnjë e më të madhe të fuqisë punëtore. (turn0search1)
Në Gjermani, qeveria ka ashpërsuar kontrollet kufitare dhe procedurat e azilit, por njëkohësisht ka lehtësuar migracionin për punëtorë të kualifikuar për shkak të mungesës së stafit në ekonomi.
Danimarka mbetet ndër vendet me politikat më të ashpra ndaj azilkërkuesve, duke synuar reduktimin maksimal të emigracionit jo-ekonomik.
Ndërkohë, Italia ka forcuar masat kundër emigracionit ilegal, por vazhdon të hapë kuota për punëtorë sezonalë dhe sektorë me mungesë punonjësish.
Në Suedi dhe Holandë, debati politik është zhvendosur gjithnjë e më shumë drejt kufizimit të emigracionit dhe integrimit më të fortë të migrantëve.
Sipas iniciativës zvicerane të promovuar nga Partia Popullore Zvicerane (SVP), popullsia e Zvicrës nuk duhet të kalojë 10 milionë banorë deri në vitin 2050. Nëse kjo ndodh, qeveria do të detyrohej të merrte masa kufizuese ndaj emigracionit dhe potencialisht të rinegocionte marrëveshjen me BE-në për lëvizjen e lirë të personave.
Ekspertët paralajmërojnë se situata e Zvicrës është më komplekse se në shumë vende të tjera evropiane, sepse ekonomia zvicerane varet shumë nga fuqia punëtore e huaj, sidomos në: shëndetësi, industri, teknologji, ndërtim, dhe gastronomi.
Nga ana tjetër, mbështetësit e iniciativës argumentojnë se rritja e shpejtë e popullsisë po krijon presion mbi banesat, transportin publik dhe infrastrukturën.
