Nga hapësira, Sahara duket e pafundme. Por në mes të Mauritanisë, monotonia e rërës ndërpritet nga një formë e çuditshme rrethore, si një shenjë shënjestre gjigante me diametër rreth 40–50 kilometra. Ky fenomen i jashtëzakonshëm quhet “Syri i Saharasë”, i njohur për gjeologët si struktura e Richat. Astronautët e përdorin si pikë orientimi, ndërsa për shumicën e njerëzve në Tokë ai mbetet një imazh mbresëlënës i parë vetëm në fotografi satelitore.
Struktura ndodhet në pllajën Adrar në veriperëndim të Mauritanisë dhe, në dialektin lokal arab, quhet “Guelb er Richat”, që do të thotë “syri i Richatit”. Për dekada me radhë, pamja e saj rrethore ka nxitur teori të ndryshme, përfshirë edhe idenë se mund të ishte një krater meteoriti apo madje vendndodhja e Atlantidës së përshkruar nga Platoni. Megjithatë, kërkimet shkencore i kanë rrëzuar këto hipoteza, pasi nuk u gjetën prova tipike të një goditjeje kozmike, si kuarci i shokuar apo shkëmbinj të shkrirë.
Sot, shkenca e shpjegon Syrin e Saharasë si një kupolë gjeologjike të ngritur, të formuar nga shtresa shkëmbinjsh sedimentarë dhe magmatikë, të cilat janë zbuluar gradualisht nga erozioni i erës dhe ujit gjatë miliona viteve. Unazat koncentrike përbëhen kryesisht nga gur ranor dhe gëlqeror, ku shtresat më të forta formojnë kreshtat e jashtme, ndërsa shtresat më të buta janë gërryer më shpejt në pjesët e brendshme. Mosha e këtyre shkëmbinjve varion nga rreth 100 milionë vjet në unazat e jashtme deri në afro 500 milionë vjet në qendër.
