Industria e modës është një nga sektorët që po përballet me vëmendje të madhe për ndikimin e saj mjedisor. Prodhimi i vazhdueshëm i veshjeve, përdorimi i materialeve dhe hedhja e rrobave pas një periudhe të shkurtër përdorimi kanë krijuar një problem të madh mbetjesh.
Sipas UNEP dhe UN-Habitat, në botë gjenerohen rreth 92 milionë tonë mbetje tekstile çdo vit. Dokumenti i OKB-së e përshkruan këtë si një nga sfidat kryesore të sektorit dhe thekson nevojën për ripërdorim, riparim dhe modele më qarkulluese të prodhimit. Problemi nuk është vetëm sasia e rrobave që hidhen. Tekstilet kërkojnë burime gjatë prodhimit. UNEP raporton se industria tekstile përdor sasi shumë të mëdha uji dhe është përgjegjëse për rreth 2–8% të emetimeve globale të gazeve serrë, sipas mënyrës së llogaritjes së zinxhirit të vlerës.
Kur një veshje hidhet, rruga e saj nuk përfundon domosdoshmërisht në një riciklim. Sipas materialeve të OKB-së, rrobat e hedhura mund të përfundojnë në vende ku sistemet e menaxhimit të mbetjeve nuk janë të mjaftueshme, duke krijuar probleme mjedisore dhe sociale. Për këtë arsye, po rritet vëmendja ndaj ekonomisë qarkulluese: rroba që përdoren më gjatë, riparohen, rishiten ose riciklohen.
Edhe konsumatori ka një rol. Blerja e një veshjeje që përdoret për shumë vite mund të ndryshojë ndjeshëm sasinë e mbetjeve krahasuar me blerjen dhe hedhjen e vazhdueshme. Sfida për industrinë është të gjejë mënyra për të prodhuar modë që ruan kreativitetin dhe aksesueshmërinë, por me më pak mbetje dhe përdorim më efikas të burimeve.
