Nga Destan JONUZI
Politika në Maqedoninë e Veriut nuk po dështon sepse nuk di çfarë të bëjë. Po dështon sepse ka humbur respektin për fjalën e vet. Dhe aty ku fjala nuk ka peshë, pushteti shndërrohet në dekor, ndërsa demokracia në fasadë.
Prej vitesh, qytetarët dëgjojnë të njëjtat premtime të ricikluara: reforma, drejtësi, standard evropian, barazi, zhvillim. Fjalë të mëdha, të përsëritura me zë të lartë në fushata dhe të harruara me shpejtësi sapo mbyllen kutitë e votimit. Kjo nuk është më rastësi. Është model politik.
Në këtë vend, fjala politike është konsumuar deri në shterim. Është përdorur pa përgjegjësi, pa ndjeshmëri dhe pa ndershmëri. Dhe pasojat janë të dukshme: qytetari nuk beson më, rinia largohet, institucionet dobësohen, ndërsa politika vazhdon të flasë me veten.
Problemi nuk është mungesa e ligjeve, strategjive apo dokumenteve. Problemi është mungesa e vullnetit për ta bërë fjalën realitet. Kur një politikan e di se nuk do të mbajë premtimin, por prapë e thotë, ai nuk po gabon – ai po mashtron. Dhe mashtrimi i vazhdueshëm e kthen politikën në burim zhgënjimi kolektiv.
Në një shtet multietnik si Maqedonia e Veriut, kjo sjellje është edhe më e rrezikshme. Fjala e papërgjegjshme nuk dëmton vetëm besimin, por edhe kohezionin shoqëror. Ajo thellon ndarjet, ushqen cinizmin dhe i largon qytetarët nga çdo formë angazhimi publik.
Askush nuk kërkon perfeksion. Asnjë qeveri nuk realizon 100 për qind të premtimeve. Por ajo që kërkohet është përpjekje e sinqertë. Transparencë. Llogaridhënie. Qytetari e dallon shumë qartë dallimin mes pamundësisë dhe mungesës së vullnetit.
Politika është art vetëm atëherë kur fjala dhe veprimi ecin bashkë. Kur ajo që thuhet ka pasojë reale. Kur ideja nuk mbetet slogan, por shndërrohet në punë. Pa këtë, politika nuk është më udhëheqje, por administrim i dështimit.
Sot, kriza më e madhe politike në Maqedoninë e Veriut nuk është kriza e koalicioneve, as ajo integruese. Është kriza e besimit. Dhe kjo krizë ka një burim të qartë: fjalën e zbrazët.
Derisa politika të rikthejë respektin për fjalën e dhënë, çdo reformë do të tingëllojë e rreme, çdo vizion i dyshimtë dhe çdo premtim i pavlerë. Sepse aty ku fjala nuk ka peshë, pushteti nuk ka legjitimitet, dhe shpresa nuk ka ku të mbështetet.(PressOnline.al)
