Për miliarda vite, planetët e Sistemit tonë Diellor kanë lëvizur rreth Diellit në orbita relativisht të qëndrueshme. Shkencëtarët kanë menduar se kjo qëndrueshmëri mund të vazhdojë për një kohë jashtëzakonisht të gjatë, edhe pasi Dielli të arrijë fundin e jetës së tij. Por një studim i ri sugjeron se e ardhmja e Sistemit Diellor mund të jetë shumë më e trazuar nga sa ishte parashikuar. Sipas kërkimit të publikuar në revistën shkencore The Astrophysical Journal Letters, Sistemi Diellor mund të pësojë ndryshime të mëdha në orbitat e planetëve deri në 100 herë më shpejt nga sa vlerësohej më parë.
Studimi është realizuar nga shkencëtarët Konstantin Batygin dhe Jim Fuller të Institutit të Teknologjisë së Kalifornisë, së bashku me Fred Adams nga Universiteti i Miçiganit. Në qendër të kërkimit është mënyra se si Dielli do të ndryshojë gjatë fazave të fundit të jetës së tij.
Pas rreth gjashtë miliardë vitesh, Dielli pritet të humbasë një pjesë të konsiderueshme të masës dhe përfundimisht të shndërrohet në një yll të vogël e shumë të dendur, të njohur si xhuxh i bardhë. Deri tani, shumë modele shkencore kanë supozuar se humbja e masës së Diellit do të ndodhë gradualisht dhe në mënyrë relativisht të njëtrajtshme. Por studiuesit sugjerojnë se procesi mund të zhvillohet përmes mijëra shpërthimeve të veçanta të materies, të cilat do ta shtyjnë Diellin në drejtime të ndryshme.
Edhe pse këto lëvizje do të jenë shumë të vogla, ndikimi i tyre gravitacional mund të grumbullohet me kalimin e kohës dhe të ndryshojë orbitat e planetëve të jashtëm. Për të kuptuar pasojat, shkencëtarët zhvilluan qindra simulime kompjuterike. Në 37 nga 48 simulimet kryesore, orbitat e planetëve të jashtëm filluan të ndërthureshin më herët nga sa pritej, madje përpara se Dielli të kishte përfunduar humbjen e shtresave të tij të jashtme. Në disa skenarë, Urani dhe Neptuni mund të ndryshojnë pozicionet e tyre, ndërsa Saturni mund të largohet plotësisht nga Sistemi Diellor dhe të vazhdojë lëvizjen i vetëm në hapësirën ndëryjore.
