Prada ka bërë një zgjedhje të pazakontë në Milano: në koleksionin e ri, çdo një nga 63 daljet në pasarelë është ndërtuar rreth fundit. As pantallonat dhe as fustanet nuk morën rolin kryesor. Miuccia Prada dhe Raf Simons eksperimentuan me funde të linjës A, modele me pala, versione në lëkurë dhe pjesë të dekoruara, duke i kombinuar me gjithçka, nga pulovrat deri te elementet e frymëzuara nga lingerie.
Zgjedhja nuk ishte thjesht estetike. Prada e përshkroi fundin si një veshje që lejon kontraste dhe interpretime të ndryshme: mund të jetë serioz, sensual, praktik apo eksperimental, në varësi të mënyrës si stilohet. Në këtë kuptim, koleksioni e trajtoi një element tradicional të garderobës si një bazë mbi të cilën mund të ndërtohen identitete krejt të ndryshme.
Momenti është interesant edhe sepse moda prej disa sezonesh është dominuar nga rikthimi i pantallonave të gjera, kostumeve dhe veshjeve utilitare. Prada po propozon një drejtim tjetër: jo domosdoshmërisht një produkt të ri, por rikthimin e vëmendjes te një pjesë klasike që mund të jetë humbur mes mikrotrendeve të vazhdueshme.
Koleksioni vjen gjithashtu në një periudhë ndryshimesh të mëdha për modën italiane. Donatella Versace është larguar nga drejtimi kreativ i Versace, Armani dhe Fendi po kalojnë tranzicione të rëndësishme, ndërsa vetë industria po largohet gradualisht nga modeli tradicional i shtëpive të modës të drejtuara për dekada nga të njëjtat familje apo figura.
