Në futboll ka gjëra që bashkojnë, por edhe çështje që mund të krijojnë ndarje, edhe mes njerëzve që kanë ndarë vite të tëra historie. Filippo Galli dhe Paolo Maldini janë dy figura të lidhura ngushtë me Milanin dhe me atë që përfaqëson “milanizmi”.
Por këtë herë, dy ish-milanistët duket se kanë pikëpamje të ndryshme për një nga problemet më të mëdha të futbollit italian: formimin e talenteve dhe gjendjen e sistemit të futbollit në Itali.
Maldini, në një intervistë për Corriere della Sera të publikuar më 9 gusht, foli për arsyet që, sipas tij, kanë çuar në rënien e futbollit italian, veçanërisht pas eliminimit të Italisë nga rruga drejt Botërorit për të tretën herë.
Një nga kritikat e tij lidhej drejtpërdrejt me mënyrën se si trajtohen të rinjtë në akademitë italiane. Duke folur për eksperiencën e djemve të tij në sektorin e të rinjve të Milanit, Maldini deklaroi se në futbollin italian “flitet vetëm për taktikë” dhe se, kur një lojtar i ri ka talent, kjo shpesh shihet si problem.
Këto deklarata nuk kaluan pa përgjigje nga Filippo Galli, i cili ka drejtuar sektorin e të rinjve të Milanit nga viti 2009 deri në 2018.
Galli: Ato deklarata më prekin drejtpërdrejt
Në blogun e tij, La complessità del calcio, Galli iu përgjigj Maldinit me tone të respektueshme, por shumë të qarta.
“Kam qenë përgjegjës i sektorit të të rinjve të AC Milan nga viti 2009 deri në 2018. Prandaj, këto deklarata më prekin drejtpërdrejt”, shkruan Galli.
Sipas tij, filozofia e akademisë ku ai punoi ishte larg obsesionit për rezultatin dhe kishte në qendër zhvillimin individual të futbollistit.
“Ndërtuam një qasje larg kërkimit të ekzagjeruar të rezultatit, të bazuar në idenë e një futbolli propozues, që i vendoste çdo djaloshi kushtet për të qenë protagonist i rrugëtimit të tij të formimit. E mbështesnim në kreativitet, i rikthenim gabimit funksionin e një etape dhe jo të një faji dhe kultivonim ndihmën reciproke mes shokëve të skuadrës si një aftësi që duhej stërvitur po aq sa kontrolli i parë apo goditja”.
Galli mohon gjithashtu se në akademinë e Milanit lojtarëve u ishte kufizuar driblimi.
“Askush nuk ia ka ndaluar kurrë një lojtari të kalojë kundërshtarin me driblim. Përkundrazi”.
“Teknika lind brenda taktikës”
Një nga pikat kryesore të debatit mes dy ish-milanistëve është raporti mes teknikës dhe taktikës.
Galli argumenton se këto dy elemente nuk mund të shihen si të ndara.
“Teknika qëndron brenda taktikës. Është leximi i situatës ai që i mundëson lojtarit të zgjedhë veprimin teknik për ta zgjidhur atë. Një gjest teknik nuk mësohet për t’u futur më pas në lojë; ai formohet brenda kompleksitetit të lojës, përndryshe rrezikon të mos transferohet kurrë realisht në ndeshje”.
Sipas Gallit, problemi i futbollit italian nuk është thjesht mënyra se si stërviten të rinjtë, por edhe mungesa e hapësirave ku fëmijët mund të luajnë lirshëm.
“Problemi i teknikës në Itali nuk është muri, por oborri. Nuk duhen më shumë ushtrime analitike të përsëritura përballë një muri; duhen mijëra orë lojë të lirë dhe të pambikëqyrur, siç bëhej dikur në oborre, parqe dhe rrugë, përpara se të shkohej në një stërvitje të organizuar”.
Galli bën edhe një dallim të rëndësishëm mes taktikës dhe takticizmit.
“Ndoshta me ‘taktikë’, në intervistë, nënkuptohej takticizmi. Takticizmi mbrojtës është, për fat të keq, i pranishëm në një pjesë të madhe të sektorëve tanë të të rinjve, sepse shpesh mendohet më shumë për të fituar menjëherë sesa për të ndërtuar një futbollist”.
Daniel Maldini, shembulli që Galli përdor kundër argumentit
Në reagimin e tij, Galli përmend edhe Daniel Maldinin, djalin e Paolo Maldinit, i cili kaloi nëpër sektorin e të rinjve të Milanit gjatë periudhës së tij në drejtim të akademisë. Sipas Gallit, Daniel ishte një lojtar që kishte nevojë për kohë dhe durim.
“Danieli e përshkoi projektin tonë pikërisht në periudhën e tij më të plotë. Nga pikëpamja teknike ishte një ‘i vonuar’: piqej fizikisht më ngadalë se shumë bashkëmoshatarë dhe, në një moshë kur diferenca prej pak muajsh mund të matet me centimetra dhe kilogramë, shpesh e kishte të vështirë në përballjet atletike”. Por, sipas tij, klubi nuk hoqi dorë nga lojtari.
“E njohëm talentin e tij dhe punuam me durimin që kërkonte metoda jonë për ta mbrojtur dhe për ta bërë të shprehej. E aktivizuam rregullisht, edhe në rastet kur në afat të shkurtër do të ishte më e lehtë ta lija në stol në favor të shokëve më të zhvilluar fizikisht”.
Galli e konsideron suksesin e asaj skuadre një dëshmi konkrete të filozofisë së akademisë.
“Daniel ishte ndër protagonistët e ekipit tonë Under 16 që mundi Romën në finale me një rezultat të thellë. Për mua, kjo është dëshmia më konkrete se një metodë që i kushton vëmendje talentit, edhe atij që nuk është ende gati dhe që duhet pritur, nuk ishte një aspiratë abstrakte në sektorin tonë të të rinjve. Ishte një praktikë e përditshme”.
Në fund, Galli prek pikën më të ndjeshme të debatit. Ai pranon se Maldini ka një këndvështrim të ndryshëm, por vë në dyshim mundësinë për të gjykuar punën e një akademie pa e përjetuar atë nga afër.
“Mes mënyrës sonë të të menduarit dhe asaj të Paolos, distanca është më e thellë se një ndryshim sensibiliteti”. Galli sqaron se, sipas tij, filozofia e Maldinit mund të përmblidhet në idenë se talentit duhet t’i jepet topi dhe të lihet të zgjidhë situatën vetë. Por ai e konsideron këtë një qasje vetëm pjesërisht të saktë.
“Futbolli është një lojë kolektive dhe talenti individual nuk ekziston i izoluar. Ai është i zhytur në dinamikat fluide të një sistemi kompleks, të përbërë nga shokë skuadre, kundërshtarë dhe hapësira që hapen e mbyllen brenda një fraksioni të sekondës”.
Dhe në fund vjen mesazhi më i fortë drejtuar ish-kolegut të tij:
“Nuk mund t’i vë faj që, gjatë viteve si drejtues, nuk e ka ndjekur nga afër sektorin e të rinjve. Janë role të ndryshme, kohë të ndryshme dhe prioritete të ndryshme. E kuptoj se sa shumë energji kërkon skuadra e parë. Por i bëj vërejtjen se nuk mund të flitet për formimin e futbollistëve të rinj pa e përjetuar nga brenda punën e përditshme që kërkon ky proces”.
Dy figura të rëndësishme të historisë së Milanit, pra, ndahen në interpretimin e një prej problemeve më të mëdha të futbollit italian. Maldini kërkon një ndryshim të thellë të sistemit, ndërsa Galli mbron një model që, sipas tij, në sektorin e të rinjve të Milanit është aplikuar prej vitesh dhe që kishte në qe
