Gjakrrjedhja nga hunda, e njohur në mjekësi si epistaksë, është një fenomen i zakonshëm që shpesh ndodh papritur dhe pa paralajmërim. Për shumicën e njerëzve lidhet me ajrin e thatë, alergjitë apo irritimet e thjeshta, por ekspertët theksojnë se edhe stresi mund të luajë një rol të rëndësishëm si faktor nxitës.
Sipas specialistëve të ORL-së, stresi nuk është shkaku i drejtpërdrejtë i gjakrrjedhjes, por mund të krijojë kushte që e bëjnë hundën më të ndjeshme. Kur organizmi përjeton ankth, aktivizohet reagimi “lufto ose ik”, duke rritur përkohësisht tensionin e gjakut dhe çliruar hormone si adrenalina dhe kortizoli.
Tek disa persona, kjo mund të jetë e mjaftueshme për të nxitur gjakrrjedhje, sidomos nëse ekzistojnë faktorë të tjerë si mukozë e thatë apo enë gjaku të brishta.
Mjekët theksojnë se hunda është një zonë shumë e ndjeshme, e pasur me enë të vogla gjaku që ndodhen afër sipërfaqes. Për këtë arsye, edhe irritimet e vogla si kruarja, fryrja e fortë e hundës apo ajri i thatë mund të shkaktojnë gjak.
Ekspertët shpjegojnë gjithashtu se shumica e gjakrrjedhjeve vijnë nga pjesa e përparme e hundës dhe zakonisht ndalen lehtë me presion të drejtpërdrejtë për disa minuta.
Ndër shkaqet më të zakonshme përmenden ajri i thatë, alergjitë, infeksionet e rrugëve të sipërme të frymëmarrjes, përdorimi i barnave që hollojnë gjakun, si dhe problemet me tensionin e lartë.
Në rastet kur gjakrrjedhja ndodh, mjekët këshillojnë të mos kthehet koka mbrapa, por të ulet personi drejt, të përkulet pak përpara dhe të shtypet pjesa e butë e hundës për 10–15 minuta pa ndërprerje.
Sipas tyre, shumica e rasteve nuk janë të rrezikshme, por nëse gjakrrjedhjet përsëriten shpesh ose zgjasin gjatë, duhet kërkuar ndihmë mjekësore për të përjashtuar probleme më serioze.
Ekspertët theksojnë se stresi mund të mos jetë shkaktari kryesor, por në kombinim me faktorë të tjerë, ai mund të bëhet “shkëndija” që e nxit problemin.
