Paga mesatare prej 48.433 denarësh për muajin mars 2026 u publikua nga Enti Shtetëror i Statistikave, me një rritje vjetore prej 8,2 për qind, por pas kësaj shifre mbetet e njëjta pyetje për familjet në Maqedoninë e Veriut: si të mbijetohet muaji kur shpenzimet bazë rriten më shpejt sesa ndjenja se paga vërtet është rritur, shkruan PressOnline.al. Sipas ESHS-së, rritja më e madhe vjen nga transporti dhe magazinimi, patundshmëritë dhe informacioni e komunikimi, çka nënkupton se jo të gjithë punëtorët e ndjejnë njësoj këtë rritje.
Statistikat zyrtare tingëllojnë më mirë sesa realiteti i përditshëm. Një pagë mesatare në mars mbulon rreth 71 për qind të shportës minimale sindikale për të njëjtin muaj, e cila sipas LSM-së arrin në 67.818 denarë. Kjo do të thotë se një familjeje i mungojnë 19.385 denarë vetëm për të arritur pragun minimal të shpenzimeve mujore, pa llogaritur faturat e papritura, barnat, riparimet, shpenzimet shkollore apo borxhet e muajit të kaluar.
Prandaj paga mesatare nuk e tregon të gjithë historinë. Ajo është një mesatare matematikore, por nuk tregon sa qytetarë marrin paga nën mesataren dhe sa familje jetojnë vetëm me një pagë, pension apo të ardhura të paqëndrueshme. Kur shpenzimet për ushqim, transport, fatura dhe qira grumbullohen çdo ditë, shifra prej 48.433 denarësh shpejt shndërrohet nga “sukses statistikor” në një llogari praktike për shtyrje: çfarë të paguhet tani dhe çfarë të presë muajin tjetër.
Presioni shihet edhe te çmimet. Në mars, kostoja e jetesës është rritur për 0,7 për qind krahasuar me shkurtin dhe për 4,9 për qind krahasuar me marsin e vitit 2025. Në prill, inflacioni u përshpejtua edhe më tej, me rritje mujore prej 1,3 për qind dhe rritje vjetore prej 5,7 për qind, ndërsa transporti u shtrenjtua për 10,1 për qind krahasuar me marsin.
Kjo e shpjegon dallimin mes deklaratës “pagat po rriten” dhe ndjenjës se “jeta nuk po bëhet më e lehtë”. Nëse ushqimi dhe transporti shtrenjtohen, nëse qiratë mbeten të larta dhe faturat nuk ulen, atëherë rritja e pagës nuk krijon siguri, por vetëm e zbut goditjen ekonomike. LSM për muajin maj përllogariti një shportë minimale sindikale prej 68.743 denarësh, ndërsa me një banesë me qira prej 60 metrash katrorë ajo arrin në 84.117 denarë. Në një situatë të tillë, paga mesatare nuk është garanci për një jetë dinjitoze, por vetëm një pjesë e faturës mujore.
Problemi bëhet edhe më i thellë kur shihet niveli i varfërisë. Sipas ESHS-së, shkalla e varfërisë në vitin 2024 ka qenë 21,9 për qind, që do të thotë se çdo qytetar i pestë jeton nën pragun e varfërisë. Ky tregues hap dilemën thelbësore: nëse paga mesatare po rritet, pse kaq shumë qytetarë vazhdojnë të jetojnë në kufijtë e mbijetesës?
Prandaj, paga mesatare e marsit nuk duhet të lexohet si dëshmi se standardi jetësor më në fund është stabilizuar. Ajo duhet të lexohet si paralajmërim se rritja statistikore nuk mjafton nëse nuk shndërrohet në fuqi reale blerëse. Për një pjesë të madhe të qytetarëve në Maqedoninë e Veriut, muaji ende nuk përfundon me kursime, por me llogari se si të mbijetohet deri te paga e ardhshme. (PressOnline.al)
