Truri ynë nuk e përjeton realitetin ashtu siç është në të vërtetë. Ai krijon një version të tij dhe ne e quajmë “realitet”. Sipas neuroshkencëtarëve Anil Seth dhe Karl Friston, gjithçka që shohim, dëgjojmë apo ndiejmë është një interpretim që bën truri ynë bazuar në informacionin që merr nga shqisat. Pra, ngjyrat, tingujt dhe madje edhe kujtimet nuk janë kopje perfekte të botës reale, por mënyra se si truri ynë i ndërton ato.
Shkencëtarët shpjegojnë se truri funksionon si një “parashikues”: ai plotëson boshllëqet, krijon detaje që mungojnë dhe ndërton një pamje të vazhdueshme të botës përreth nesh. Edhe kujtimet ndryshojnë sa herë që i rikujtojmë. Këtë e ka treguar edhe studiuesja Elizabeth Loftus, e njohur për kërkimet mbi kujtesën njerëzore.
Ndërsa studiuesi Lorimer Moseley shpjegon se dhimbja nuk është vetëm një sinjal nga trupi, por një mekanizëm mbrojtës që krijohet nga truri. Përvoja jonë e jetës është një interpretim i sofistikuar që truri krijon çdo sekondë për të na ndihmuar të kuptojmë dhe të lëvizim në botën përreth.
Problemet me kujtesën dhe përqendrimin nuk lidhen gjithmonë vetëm me stresin, lodhjen apo mungesën e gjumit. Sipas studimeve të fundit, edhe dhjami i grumbulluar në zonën e barkut mund të ketë ndikim të drejtpërdrejtë në shëndetin e trurit, sidomos me kalimin e viteve. Ekspertët shpjegojnë se dhjami abdominal ndahet në dy kategori: dhjami nënlëkuror, që ndodhet poshtë lëkurës, dhe dhjami visceral, i cili grumbullohet më thellë, rreth organeve të brendshme si mëlçia, pankreasi dhe zorrët. Pikërisht dhjami visceral konsiderohet më i rrezikshmi Sipas specialistëve, ai nuk shërben vetëm si rezervë energjie, por sillet si një ind aktiv metabolik që lëshon substanca inflamatore dhe ndikon negativisht në enët e gjakut, metabolizëm dhe funksionimin e organeve.
