Sëmundja e Alzheimerit është konsideruar prej kohësh si një sëmundje që prek kryesisht të moshuarit, por studimet e fundit sugjerojnë se ndryshimet e para në tru mund të nisin që në moshën 30-vjeçare. Në qendër të këtij zbulimi është një zonë e vogël e trurit e njohur si Locus coeruleus, e cila besohet të luajë një rol vendimtar në fazat e hershme të sëmundjes. Shkencëtarët kanë vënë re se një nga shenjat e para biologjike është grumbullimi i proteinës anormale Tau, e cila dëmton funksionin normal të qelizave nervore.
Këto ndryshime shpesh fillojnë pikërisht në locus coeruleus, një strukturë e vogël, por shumë e rëndësishme që rregullon procese jetike si gjumi, vëmendja, të mësuarit dhe reagimi ndaj stresit. Kjo zonë prodhon gjithashtu Norepinefrina, një kimikat kyç për kujtesën dhe emocionet. Studiuesit theksojnë se dëmtimi i kësaj zone dhe ulja e niveleve të norepinefrinës mund të paraprijnë simptomat e dukshme të Alzheimerit, duke e bërë atë një “sistem paralajmërimi të hershëm” për sëmundjen.
Një nga qasjet më premtuese në kërkimet aktuale është stimulimi i Nervi vagus, një metodë që përdoret tashmë për trajtimin e sëmundjeve si epilepsia dhe depresioni. Ky nerv ndihmon në komunikimin mes trurit dhe organeve të trupit dhe mund të ndikojë në rritjen e niveleve të norepinefrinës.
Sipas studiuesve, stimulimi i nervit vagus mund të ndihmojë në ruajtjen e funksionit njohës duke mbështetur aktivitetin në locus coeruleus dhe duke balancuar funksionimin e neuroneve. Rezultatet paraprake janë inkurajuese: disa studime kanë treguar se kjo metodë mund të ngadalësojë rënien e kujtesës, madje edhe të përmirësojë funksionin njohës tek personat me faza të hershme të sëmundjes. Ekspertët theksojnë se këto gjetje ndryshojnë mënyrën se si kuptohet Alzheimeri — jo si një sëmundje që shfaqet papritur në pleqëri, por si një proces i gjatë që fillon shumë më herët. Identifikimi i hershëm i këtyre ndryshimeve mund të hapë rrugën për strategji të reja në parandalimin dhe trajtimin e kësaj sëmundjeje.
