Kryeministri Hristijan Mickoski njoftoi se qeveria po shqyrton lidhjen e rritjes së pagave me nivelin e produktivitetit. Ideja duket e thjeshtë – më shumë punë dhe vlerë e krijuar, paga më e lartë – por detajet e zbatimit janë të paqarta.
Ekspertët ngrisin pyetje të rëndësishme: çfarë produktiviteti do të matet, si dhe me cilat tregues? A do të përfshihen sektorët publik dhe privat njësoj, apo vetëm disa industri? Përgjigje konkrete nuk ka, shkruan PressOnline.al.
Mickoski gjithashtu pranoi se inflacioni momental është kryesisht tek shërbimet, me rritje mbi 20% në disa sektorë. Sidoqoftë, qeveria nuk ka bërë publike masa konkrete dhe paralajmëroi vetëm ndërhyrje ad-hoc, si kufizimi i marzheve tregtare para sezonit shkollor. Ekonomistët paralajmërojnë se këto veprime mund të kenë efekt politik afatshkurtër, por rezultati ekonomik afatmesëm është i diskutueshëm.
Rreziku kryesor i politikës së “pagave mbi bazë të produktivitetit” është përdorimi i saj pa metodologji të qartë. Në sektorin publik, produktiviteti është i vështirë për t’u matur: si do të matet puna e mësuesve, infermierëve apo punonjësve të policisë? Pa standarde të qarta, kjo politikë mund të shndërrohet në justifikim për stagnim të të ardhurave reale.
Ekspertët sugjerojnë se për të funksionuar vërtet, qeveria duhet të sigurojë:
1. Metodologji të qartë me tregues të matshëm për secilin sektor.
2. Fazë pilot dhe masa mbrojtëse për vendet e punës me paga të ulëta.
3. Rregullore dhe konkurrencë të fortë në treg, jo ndërhyrje ad-hoc.
4. Mbështetje sociale të targetuar për familjet e prekura nga inflacioni.
Pa këto elemente, politika e “pagave mbi bazë të produktivitetit” rrezikon të mbetet një premtim i bukur, por pa efekt real ekonomik, duke rritur mosbesimin e qytetarëve ndaj qeverisë. (PressOnline.al)
